Gimnazjum publiczne im. Jana Pawla II w Dobrym Miescie

Pierwszy wyjazd w ramach projektu „COMENIUS” - nauka przez całe życie".

Udział w wizycie był w pełni finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach projektu "COMENIUS"

W dniach 3-9.05.2011 roku odbyła się kolejna wyprawa w ramach projektu „Comenius – uczenie się przez całe życie”. Tym razem pojechaliśmy na Węgry. 3.05 wieczorem wyjechaliśmy busem spod szkoły. Podróż była długa. Poranek przywitał nas słońcem i pięknymi widokami. Przejeżdżaliśmy prze Tokaj. Górzyste krajobrazy i winnice na stokach pozwoliły nam zapomnieć o zmęczeniu. Dotarliśmy do Kolsce – naszego celu. Weszliśmy do naszej partnerskiej szkoły. Tam czekali na nas uczniowie i rodzice. Wszyscy serdecznie powitali nas. Po przydzieleniu do rodzin pojechaliśmy do ich domów. Pełni obawy, ale gotowi na przeżycie nowych wrażeń. Obawa okazała się niepotrzebna, a wrażenia pozostaną w naszych sercach na całe życie.
Pierwszego dnia pobytu na Węgrzech udaliśmy się do szkoły. Gospodarze serdecznie nas przywitali. Był poczęstunek oraz uroczysty apel. Uczennice w strojach ludowych tańczyły, chłopak – uczeń tej szkoły – przecudnie recytował wiersze, a Sabina pięknie śpiewała piosenki po angielsku. Byliśmy miło zaskoczeni. Ponadto spotkaliśmy się z uczniami szkół partnerskich z Turcji i Hiszpanii. Uściskom, pozdrowieniom nie było końca.
Następnego dnia gospodarze zaprosili nas do Domu Kultury. Podczas występów poznaliśmy folklor węgierski. Był zespół, w którym pan grał na mokrym sznurku, maluszki ślicznie śpiewały i dwoje uczniów grało na pianinie. Później uczniowie z Turcji, Hiszpanii i Polski recytowali wiersze. Jaka była trema wystąpić przed publicznością międzynarodową! Stres wyładowaliśmy na dyskotece.
Kolejnego dnia uczestniczyliśmy w zawodach sportowych. Zostaliśmy podzieleni na grupy międzynarodowe. Trudno mówić o zwycięzcach i poległych, bo nie chodziło o to, ale tylko o dobrą zabawę.
Później gospodarze zaproponowali nam wycieczkę autokarową. Przez okna mogliśmy podziwiać olbrzymie pola rzepaku. Dotarliśmy do miejscowości w której urodził się kompozytor hymnu węgierskiego. Zobaczyliśmy jego pomnik i dom w którym się urodził. Byliśmy również we młynie nad rzeką i widzieliśmy piękny, niezwykły cmentarz na którym nagrobki wykonane są z ciemnego drewna i w dodatku wszystkie jednakowe.
W przedostatni dzień pojechaliśmy do skansenu i zoo w Nyiregyhaza. Niestety pogoda zepsuła nam spacer po skansenie. Udaliśmy się do ZOO. Ogród zoologiczny okazał się imponujących rozmiarów. Były tam przeróżne zwierzęta, oceanarium i tropikalna puszcza.
Nastąpił dzień pożegnania. Nauczyciele dostali piękne książki o Węgrzech, a uczniowie upominki od swoich gospodarzy. Na koniec wszyscy spotkaliśmy się w szkole. Ile było płaczu, łez rozpaczy i obietnic, że kiedyś się spotkamy.
Takie spotkania czynią nas bogatszymi o wspomnienia, wrażenia i pomimo barier językowych dajemy sobie radę w porozumiewaniu się. Ale wiemy, że znajomość języków obcych zdecydowanie ułatwia nam życie.

Od 31 sierpnia do 5 września nasza szkoła ponownie gościła gości z zagranicy: 13 uczniów
i 6 nauczycieli z Węgier oraz 6 uczniów i 3 nauczycieli z Hiszpanii.1 września po powitalnym apelu wszyscy razem wyjechaliśmy do Krynicy Morskiej . Po przyjeździe wybraliśmy się na spacer po plaży , niestety zaskoczyła nas pogoda i musieliśmy wrócić do hotelu . Wieczorem odbyło się wspólne ognisko , pieczenie kiełbasek i śpiewanie zagranicznych piosenek. Następnego dnia popłynęliśmy statkiem z Krynicy do Fromborka. 

Zwiedzaliśmy Wieżę Katedralną oraz chodziliśmy po starym mieście .Po powrocie do Dobrego Miasta czekał dla gości zagranicznych obiad w hotelu "Wiktoria" oraz dyskoteka
w szkole .Wszyscy razem spędziliśmy miło czas. Dnia 3 września wspólnie wybraliśmy się na "Święto Chleba i Kapusty" . Po festynie wszyscy razem pojechaliśmy nad jezioro Limajno. Graliśmy w grę "podchody" . Wszyscy byli wyczerpani , ale za to bardzo zadowoleni. Nazajutrz pojechaliśmy do Praslit na wspólne pieczenie chleba. Każdy uczestnik projektu mógł udekorować swój własny chleb. Gdy wróciliśmy wszyscy byli bardzo smutni , ponieważ do domu wracała cała grupa węgierska. Następnego dnia wcześnie rano poszliśmy odprowadzić całą grupę hiszpańską na przystanek autobusowy. Łzom nie było końca ,musieliśmy się pożegnać . Wszyscy razem wspaniale spędziliśmy czas. Mamy nadzieję, że wszyscy razem spotkamy się w Turcji .
zobacz zdjęcia